Het is 2005. We willen vroeg op het terrein van Rock Werchter zijn omdat Girls In Hawaii uit Wallonië optreedt in The Marquee. Ze hebben net From Here To There uitgebracht. Naar aanleiding van het optreden kopen we hun debuut. Met opvolger Plan Your Escape worden de jongens volwassen. In 2010 komt drummer Denis Wielemans om het leven, waarna het lang de vraag is of er nog wel een derde plaat zal komen. Lees meer
The Boxer Rebellion – Promises
Twee jaar geleden voorspel ik The Boxer Rebellion een grootse toekomst naar aanleiding van de release van het derde album The Cold Still. Ongetwijfeld zal de fanschare vergroot zijn, maar een echte doorbraak blijft uit. Of opvolger Promises het uiteindelijk voor elkaar zal krijgen, is maar de vraag. De heren hebben wel wat concessies gedaan. Lees meer
King Creosote & Jon Hopkins – Diamond Mine
Waar Jon Hopkins op Insides vooral de wat rustigere kanten van de Elektro verkent, kiest hij op het recente Immunity voor een wat stevigere aanpak. De titeltrack van die plaat valt extra op door zijn ingetogenheid en de additionele vocalen van de Schotse Singer-songwriter King Creosote. Het blijkt niet de eerste keer te zijn dat de heren samenwerken. Lees meer
James LaBrie – Impermanent Resonance
Alhoewel James LaBrie al ruim 20 jaar actief is als zanger van Dream Theater, brengt hij regelmatig eigen werk uit. In eerste instantie als Mullmuzzler. Impermanent Resonance is alweer de derde plaat onder zijn eigen naam. Een van de stabiele factoren bij deze uitstapjes is Matt Guillory. Hij is niet alleen verantwoordelijk voor de keyboards, maar heeft ook een flinke vinger in de pap als het gaat om het schrijven van het materiaal. Lees meer
Peter Gabriel – And I’ll Scratch Yours
Drie jaar geleden brengt Peter Gabriel Scratch My Back uit. Op deze plaat vertolkt hij nummers van anderen en voorziet die van een klassiek arrangement. De bedoeling is om daarna de rollen om te draaien en om die anderen te vragen een nummer van Gabriel van een nieuwe interpretatie te voorzien. Het resultaat is vastgelegd op And I’ll Scratch Yours. Lees meer
Chesea Wolfe – Pain Is Beauty
Na het bijna onheilspellende Apokalypsis brengt Chelseau Wolfe vorig jaar als tussendoortje een album uit met akoestische nummers. Illustrerend dat haar vocalen ook prima passen in een intiemere setting. Die ervaring heeft hoorbaar bijgedragen aan het resultaat dat Wolfe presenteert op haar nieuwe plaat Pain Is Beauty. Alsof ze doelbewust een wat luchtiger aspect van haar muziek wil combineren met de gitzwarte doom die typerend is voor haar eerdere releases. Lees meer
Goldfrapp – Tales Of Us
Dertien jaar geleden is Goldfrapp verantwoordelijk voor de beste release van dat jaar. Hun debuut Felt Mountain weet te overtuigen vanwege de prachtige vocalen van Alison Goldfrapp in combinatie met filmische elementen en spannende elektronika. Vervolgens worden via Black Cherry en Supernature vooral de dansbare elementen van hun muziek verkend, waardoor de afstand tot de klanken van de eerste plaat toeneemt. Lees meer
Nine Inch Nails – Hesitation Marks
Ruim twintig jaar geleden zet Nine Inch Nails, oftewel Trent Reznor, zichzelf op de kaart met Pretty Hate Machine, The Downward Spiral en The Fragile. Industriële muziek met veel elektronika en sporadisch wat gitaren. Continu spannend en broeierig. In de jaren erna domineren de gitaren, waardoor de muziek wat minder uitdagend wordt. Sinds 2008 is het dan ook akelig stil als het om Nine Inch Nails gaat en richt Reznor zich vooral op het componeren van soundtracks. Lees meer
Blackfield – IV
Blackfield begint ooit als een gezamenlijk project van Aviv Geffen en Steven Wilson. De laatste jaren heeft Wilson het te druk met zijn eigen zeer succesvolle solocarrière, waardoor Welcome To My DNA maar één compositie van zijn hand bevat. Deze vierde release is nog meer een plaat van Aviv Geffen geworden. Hij is verantwoordelijk voor alle composities. Lees meer
Nadine Shah – Love Your Dum And Mad
Bij de platenzaak liggen wat tips voor me klaar. Een ervan is Love Your Dum And Mad van Nadine Shah. Veel tijd heb ik niet nodig om te bepalen of ik deze plaat mee ga nemen. Na amper een minuut opener Aching Bones gehoord te hebben, weet ik het al. Repetitieve aanslagen op de hals van de gitaar, in combinatie met eenvoudige drums en een simpel loopje op piano, trekken meteen de aandacht. Lees meer