Als ik flarden van Alternate World hoor, zit ik ineens gekluisterd aan de radio. Via Shazam kom ik erachter dat het om Son Lux gaat. Achter deze naam gaat Ryan Lott uit New York schuil. Om een of andere reden heb ik alle releases van hem tot nu toe gemist. Wellicht heeft het te maken met het feit dat hij op Wikipedia in het hokje van de alternatieve Hip-Hop wordt gestopt. Lees meer
Au Revoir Simone – Move In Spectrums
Al vanaf hun tweede album The Bird Of Music heb ik een zwak voor de Dream Pop van Au Revoir Simone uit Brooklyn. Passend in het genre, maar toch net even iets anders. Omdat de dames ervoor kiezen om als instrumentarium alleen keyboards, drummachines en bas te gebruiken. Na drie releases is het relatief lang stil geweest rond Heather D’Angelo, Erika Forster en Annie Hart. Lees meer
Kadebostany – Pop Collection
Artiesten die een heel circus van geheimzinnigheid om zich heen bouwen met als enige doel om extra aandacht te genereren. Meestal leidt het vooral af van waar het echt om dient te gaan. Kadebostany presenteert zich als een band uit Kadebostany. Een kleine republiek die ergens ten noorden van Italië, ten oosten van Zweden en ten westen van Turkije ligt. Lees meer
Beastmilk – Climax
Beastmilk mengt op Climax elementen uit de Post-Punk, New Wave, Punk, Metal en Gothic tot een bijzonder geheel. De mannen uit Finland refereren aan bands als Killing Joke, Christian Death en Dragons. Tegelijkertijd klinken ze als een agressievere versie van Echo & The Bunnymen. Ze opereren in ieder geval duidelijk in een wat minder gepolijste variant van het genre, waardoor de sfeer op Climax vooral ruwer en donkerder is dan bij bands als Bloc Party, Editors of Gang Of Four. Lees meer
Ásgeir – In The silence
Ásgeir Trausti Einarsson is een Singer-songwriter uit IJsland die in 2012 debuteert met Dýrð Í Dauðaþögn. Het album verbreekt alle verkooprecords in zijn thuisland. John Grant is op dat moment al een tijdje woonachtig in IJsland. Als hij de plaat te pakken krijgt, is hij zo enthousiast dat hij het plan oppert om de door Ásgeir’s vader geschreven teksten te vertalen naar het Engels. Lees meer
Nils Frahm – Spaces
Een concert van Nils Frahm meemaken, is een enorme ervaring. Zijn composities blijven namelijk continu evolueren, waardoor je vaak flink afwijkende versies te horen krijgt. Daarnaast durft hij te improviseren. Nils Frahm opereert op het grensvlak van Ambient en Klassiek, maar de basis van zijn muziek is altijd de piano. Hier en daar voegt hij wat elektronika toe. Lees meer
Chantal Acda – Let Your Hands Be My Guide
Chantal Acda draait al een tijdje mee in het muziekwereldje. Met Sleepingdog brengt ze een drietal platen uit. Daarnaast is ze lid van de groep Isbells en vormt ze met Craig Ward het duo True Bypass. Ondanks dat is Let Your Hands Be My Guide haar debuut als solist. Toch kiest ze ervoor om niet helemaal in haar eentje te opereren. Lees meer
Madensuyu – Stabat Mater
Het Stabat Mater is een van de beroemdste Latijnse gedichten uit de Middeleeuwen. Het verwoordt de smart van de maagd Maria vanwege het verlies van haar zoon. Binnen de wereld van de klassieke muziek al veelvuldig van klanken voorzien. Het Belgische Madensuyu kiest ervoor om op hun derde album deze thematiek tot uitgangspunt te verheffen. Lees meer
Pearl Jam – Lightning Bolt
Stel je eens voor dat Lightning Bolt niet het tiende album van Pearl Jam zou zijn en dat je niet iedere keer opnieuw de vergelijking hoeft te maken met alles wat ze eerder hebben uitgebracht. Met continu die prangende vraag of ze nou eindelijk eens het niveau van Ten hebben weten te evenaren. Dat zou een enorme verfrissing zijn. Lees meer
Arcade Fire – Reflektor
Wat valt er nog te zeggen over Reflektor van Arcade Fire als allerlei recensisten van gerenommeerde tijdschriften er hun analyses al op los hebben gelaten om zo de achterliggende motivaties van de band van een interpretatie te voorzien? Met dank aan de afbeelding van Rodin’s Orpheus en Eurydice op de hoes? Dat het een verdomd goede plaat is? Lees meer