
Geir Jenssen, oftewel Biosphere, is een musicus uit Noorwegen die zich de laatste jaren een eigen plek heeft weten te verwerven in het genre van de Ambient. Vooral vanwege zijn doorlopende pogingen om de schijnbare grenzen van deze muziekstijl te doorbreken. Soms minimalistisch. Veelal abstract. Dan weer gebruikmakend van de mogelijkheden om subtiele ritmes aan de klanktapijten toe te voegen. Lees meer
Austra – Feel It Break

Afgelopen week landt het debuutalbum van Austra op mijn deurmat. Sindsdien luister ik bijna onafgebroken naar Feel It Break. Ik probeer te analyseren waarom deze release zo’n indruk op me maakt. Zijn het de poëtische teksten die vanwege hun schijnbare abstractheid een beroep op mijn fantasie doen? Is het de basis van ouderwetse Elektro? Lees meer
Steven Wilson – Grace For Drowning

Alles wat Steven Wilson de laatste jaren aanraakt, verandert in goud. Of het nu om zijn verrichtingen met Porcupine Tree, Blackfield of No-Man gaat, steeds wordt er verrassend hoge kwaliteit afgeleverd. Vreemd genoeg brengt hij pas twee jaar geleden zijn eerste solo-CD uit. Insurgentes. Opvolger Grace For Drowning tapt uit een ander vaatje. Wilson heeft de gloriedagen van de Progressive Rock in zijn nieuwe album geïntegreerd. Lees meer
Nirvana – Nevermind

Ik kan me nog precies herinneren wat ik aan het doen was, toen ik voor het eerst Smells Like Teen Spirit op de radio hoorde. Terwijl ik op de bank de recensies in de nieuwe OOR zit door te nemen, kondigen Daan en Willem Ekkel met veel poeha een band uit Seattle aan. Nirvana. Lees meer
Ane Brun – It All Starts With One

Ondanks dat ik niet echt geïntereseerd ben in Singer-songwriters weet de Noorse Ane Brun mijn aandacht te trekken met de release van Spending Time With Morgan. Humming One Of Your Songs groeit uit tot een van mijn favorieten. En alhoewel ik daarna nog wel A Temporary Dive en Duets aanschaf, maken deze releases minder indruk op me. Lees meer
16 Horsepower – Yours Truly

Je hebt van die bands waarvan je steeds zegt, daar moet ik toch eens een keer een plaat van gaan beluisteren. 16 Horsepower is zo’n band. Ondertussen bestaat de groep al een tijd niet meer en is zanger David Eugene Edwards verder gegaan met zijn eigen project Wovenhand. Eerder koop ik al wel een registratie van een optreden van 16 Horsepower, waardoor de drang om naar hun reguliere releases te luisteren alleen maar groter wordt. Lees meer
This Is The Balanescu Quartet

Alexander Balanescu zou je kunnen kennen als leider van het Michael Nyman Ensemble, waarmee hij jarenlang over de hele wereld reist. Daarnaast timmert hij sinds 1987 aan de weg met zijn eigen kwartet, waarin hij de grenzen tussen Pop, Klassiek, Avantgarde en Jazz verkent en verlegt. Het resulteert in de release van een flink aantal albums. Lees meer
Ricardo Villalobos – Re: ECM

ECM is een label dat eind jaren zestig in Duitsland wordt opgericht en zich specialiseert in het releasen van zowel Jazz als Klassiek. Keith Jarrett en Arvo Pärt zijn een aantal van de bekendere namen die er hun muziek uitbrengen. Ricardo Villalobos is vooral bekend als remixer en als producent van Minimal Techno. Op voorhand is de aankondiging van Re: ECM, waarop hij werk van het beruchte label van een eigentijdse reactie voorziet, dan ook als fascinerend te bestempelen. Lees meer
Limp Bizkit – Gold Cobra

Nog geen twee minuten nadat ik gestart ben met de beluistering van Limp Bizkit’s nieuwe plaat Gold Cobra, krijg ik ineens het idee om te gaan turven hoe vaak de moederneukers me om de oren vliegen. Als ik me op de bitches ga concentreren en mijn potloodje het begeeft, geef ik de moed op. Lees meer
The Horrors – Skying

Na het wisselvallige en nog stuurloze debuutalbum Strange House releasen The Horrors in 2009 Primary Colours. Het betekent een voorzichtige doorbraak naar een wat groter publiek. Vorige week is hun derde plaat Skying uitgekomen, waarmee ze laten zien een volgende stap te willen zetten in hun ontwikkeling als band. Met aftrap Changing The Rain wordt meteen de toon gezet. Lees meer