Steven Wilson is het toonbeeld van een artiest die constant in ontwikkeling is. Stilstand is achteruitgang. Gestart als individu met Porcupine Tree. Later uitgebouwd tot volwaardige band. Ook dan altijd zoekend naar vernieuwing. In eerste instantie symfonisch met daarbij passende, lange composities. Uiteindelijk uitgegroeid naar meer compactheid, waarbij er ook ruimte is voor stevige gitaren. Lees meer
Yes – Yessongs
Als jochie van elf jaar oud word ik door mijn oudere buurjongen gewezen op Yessongs van Yes. Voor iemand die op dat moment vooral gefixeerd is op de nummers die via de Top 40 worden opgeleverd, openen de klanken van Yes een nieuw universum. Ik kom erachter dat composities niet gelimiteerd hoeven te zijn tot een duur van vijf minuten. Lees meer
Mike Oldfield – Return To Ommadawn
Het recyclen van oud materiaal en het voortborduren op oude successen. Menig muziekliefhebber zit er niet op te wachten. Mike Oldfield maakt in 1973 indruk met het instrumentale Tubular Bells. De eerste release bij Virgin van Richard Branson. Oldfield speelt alle instrumenten zelf en weet elementen uit de Symfo en de Folk te vermengen tot een unieke stijl. Lees meer
Gazpacho – Night
In 2010 vindt Gazpacho onderdak bij Kscope. Net als Pineapple Thief maken ze gebruik van de gelegenheid om vroegere releases opnieuw uit te brengen. Vier jaar geleden is Night aan de beurt. Oorspronkelijk hun vierde release, die een belangrijke stap markeert in de ontwikkeling van deze Noorse band. Het is namelijk de eerste plaat met een thematische aanpak. Lees meer
Black Mountain – IV
Het laatste teken van leven van Black Mountain dateert alweer van vijf jaar geleden. Als je de soundtrack voor Year Zero niet meetelt. Op hun nieuwe album IV vertelt opener Mother Of The Sun in ruim acht minuten het actuele verhaal van deze band uit Canada. Het vertrekpunt is nog steeds de klassieke Rock uit de jaren zeventig. Lees meer
Gazpacho – Demon
Pas als Gazpacho Missa Atropos uitbrengt bij Kscope, weet de Noorse band me definitief te overtuigen van haar klasse. Wekenlang ben ik op reis door het gepresenteerde muzikale landschap. Steeds nieuwe details ontdekkend. Opvolger March Of Ghosts is wat dat betreft heel wat minder spannend. Met het twee jaar geleden uitgebrachte Demon revancheren ze zich. Lees meer
Roger Waters – The Wall
The Wall van Pink Floyd is vooral het project van Roger Waters. Het betekent uiteindelijk het begin van het einde van de band. Na een uitgebreide tour volgt drie jaar later de verfilming door Alan Parker. Met Bob Geldof in de hoofdrol. Belangrijkste onderwerpen zijn de vervreemding van de maatschappij en het niet kunnen verwerken van een oorlogsverleden. Lees meer
Riverside – Love, Fear & The Time Machine
Op het vorige album Shrine Of New Generation schakelt Riverside een tandje terug, zonder helemaal afscheid te nemen van het bekende recept om Symfo aan Metal te koppelen. Meer melodie en extra subtiliteit doen ook de rest van het album goed en zorgen voor een toename van de spanning en de dynamiek. Dit concept is verder doorgetrokken op Love, Fear & The Time Machine, waarbij ze ervoor hebben gekozen om een brug te slaan naar hun eigen verleden. Lees meer
Steven Wilson – Hand Cannot Erase
Steven Wilson heeft al heel wat pareltjes uitgebracht de afgelopen decennia. Zowel solo als met Porcupine Tree. Hand Cannot Erase is alweer zijn vierde soloplaat. Dit keer heeft hij zich laten inspireren door de documentaire Dreams Of A Life. Hierin wordt het verhaal verteld van Joyce Carol Vincent. Een jonge vrouw die twee jaar dood in haar huis ligt, zonder dat iemand haar mist. Lees meer
Katatonia – Dethroned & Uncrowned
De Zweedse band Katatonia is in eerste instantie vooral bekend bij de liefhebbers van het hardere werk. De laatste jaren ontwikkelt de band zich steeds meer richting Progressive Rock met een metalen randje. Drie jaar geleden brengt Katatonia Dead End Kings uit. Vervolgens stappen de heren over van Peaceville naar Kscope. Dit besluiten ze te vieren met de release van een compleet nieuwe versie van Dead End Kings. Lees meer