Zoals altijd zit hij er weer helemaal klaar voor. Dodenherdenking. Zolang als hij het zich kan herinneren, gaat hij daar speciaal voor zitten. De deuren dicht. De televisie aan. De iPod ver weg. De stereo uit. Twee minuten lang stil zijn. Het geluid van de televisie staat hard, zodat je de stilte kunt horen.

Lees meer

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. U bent goed bezig. Eindelijk eens iemand die de zaken durft te benoemen. Natuurlijk valt de linkse kerk massaal over u heen als u ons waarschuwt voor een tsunami van islamisering die op ons afkomt. U wordt daardoor gelukkig niet afgeschrikt en zet terecht twijfels bij al die kopjes thee die in ons land genuttigd worden.

Lees meer

Tindersticks breekt na een set van amper een uur het optreden af tijdens het Cross-Linx Festival te Eindhoven. De zaal is te luidruchtig. Zanger Stuart Staples geeft eerst nog aan dat de band even naar achteren gaat voor overleg, om vervolgens niet meer terug te keren. De Effenaar heeft nog geprobeerd om ze weer op het podium te krijgen, maar dat weigeren ze.

Lees meer

Het is koud buiten. De wind zwelt aan en zingt dreigend door de bomen. Zonder bladeren geeft het een heel ander geluid dan in de zomer. Het is vroeg in de avond. De straten zijn al uitgestorven. Terwijl hij met stevige pas doorloopt, knispert de bevroren sneeuw onder zijn voeten. Hij geniet van die typische geluiden, die lijken te echoën in de stilte.

Lees meer

Terwijl ik mijn kapotte koptelefoontje uit mijn oor peuter, denk ik terug aan mijn reis naar Turijn. Alweer twaalf jaar geleden. De eerste dagen houden slechts mijn sigaretten en mijn Sony Walkman me gezelschap. Waar we nu allemaal met een digitaal apparaat rondlopen, is dat in die tijd nog geen gemeengoed. Als je flink wat muziek mee wilt nemen, word je al snel geconfronteerd met een hele stapel cassettebandjes die je mee moet sjouwen om nog wat variatie aan te brengen in je auditieve ontdekkingsreis.

Lees meer

Zoekend naar bewegwijzering, constateert hij dat Rotterdam nog steeds een bouwput is. Als hij eindelijk de route naar het World Trade Center heeft gevonden, hoort hij in de verte muziek. Het lijkt een blaaskapel. Onverstoorbaar loopt hij verder. De muziek overstemt langzaam maar zeker de geluiden op straat. Als de stilte zich meester maakt van de omgeving, hoort hij een aankondiging.

Lees meer

Beteuterd kijk ik naar het cassettebandje. Kapot. Het was al niet veel meer, maar deze breuk betekent dan toch echt het einde. De tape met daarop het integrale concert van de Simple Minds op Rock Werchter in 1984, is niet meer. Repareren is een optie, maar dat blijf je altijd horen. En dat terwijl ik zo zuinig ben op mijn tapes.

Lees meer

Het is bijna nooit stil. Overal is geluid. Zelfs als je denkt in een stiltegebied te zitten, hoor je in de verte het ruisen van de snelweg of het geluid van een vliegtuig hoog boven je. Kunnen we nog wel tegen stilte, vraag ik me af. Overal waar je komt, staat muziek aan. Als achtergrondbehang.

Lees meer

Hij stapt uit de trein en zoekt op zijn iPod naar muziek die bij zijn stemming past. Hij is niet al te vrolijk. De hele dag heeft hij weer tegen windmolens gevochten. Juist dan heeft hij geen behoefte aan deuntjes die hem op zouden kunnen vrolijken. Ook het gelijknamige nummer van Golden Earring wordt niet geschikt bevonden voor dit moment.

Lees meer

Het huilen staat haar nader dan het lachen. Langzaam wellen de tranen in haar ogen. Ze verlaat de wedstrijdvloer waar ze zojuist haar vrije oefening heeft gedaan. Als ze aan wil vangen, merkt ze al op dat het niet de juiste muziek is. De wedstrijdleiding zet het fragment af en onderneemt een poging om de correcte klanken op te zetten.

Lees meer