Progressive Rock en Elektro met een metalen randje. Zo zou je kort samengevat de muziek van Pure Reason Revolution kunnen typeren. Hammer And Anvil is ondertussen hun derde album. Waar door recensenten nogal eens wordt geklaagd dat een band nooit meer zo spannend wordt als hun eerste release, groeit Pure Reason Revolution gestaag door naar volwassenheid. Lees meer
Abe Vigoda – Crush
Mag het nog? Platen bespreken die geïnspireerd zijn door de jaren 80? Niet door de muziek die in die periode de Top 40 bevuilt, maar meer door de Post-Punk en de New Wave? Abe Vigoda heeft vorige maand het album Crush uitgebracht. Deze band uit Los Angeles is genoemd naar de acteur die vooral bekend is geworden dankzij zijn vertolking van Sal Tessio in The Godfather. Lees meer
Marble Sounds – Nice Is Good
Ter voorbereiding op The Good, The Bad And The Ugly smaakt de single The Time To Sleep al naar meer, maar debuutalbum Nice Is Good van Marble Sounds is voorafgaand aan het concert in Mechelen nergens te vinden. Na het optreden is er gelukkig een mogelijkheid om de plaat aan te schaffen, waardoor er thuis alsnog nagenoten kan worden. Lees meer
Helios – Eingya
Via Twitter, Ryuichi Sakamoto en Goldmund uitkomen bij Helios, oftewel Keith Kenniff. Het maakt het leven van een muziekliefhebber aangenaam. Kenniff is het prototype van de muzikant die alles zelf regelt. Als Helios maakt hij muziek die wel wat weg heeft van The American Dollar, maar uiteindelijk schurkt hij toch iets meer aan tegen de Ambient. Lees meer
Goldmund – The Malady Of Elegance
Ondanks mijn aanvankelijke scepsis met betrekking tot Twitter, moet ik zeggen dat het me al heel wat heeft opgeleverd. Nieuwtjes met betrekking tot muziek worden vaak net iets eerder via dat medium verspreid dan via de officiële nieuwsbrieven. Ook zijn er zaken die ik alleen daar te weten ben gekomen omdat je nou eenmaal geen abonnement kunt hebben op alle nieuwsbrieven in de wereld. Lees meer
OMD – History Of Modern
Met veel bombarie wordt de reünie van Orchestral Manoeuvres In The Dark aangekondigd. Zoals zovele bands geven ze te kennen dat hun nieuwe album vooral een terugkeer naar de oorsprong zal zijn. Op het moment dat dit soort uitspraken worden gedaan, is het oppassen geblazen. Simple Minds roept het ook al jaren. Met als logische gevolg, dat het eindresultaat bij voorbaat met enige argwaan beluisterd wordt. Lees meer
Synthetic History Of E.M.A.K.
Als het gaat om elektronische muziek, ben ik doorgaans goed op de hoogte van wat er speelt. Het leidt tot de aanschaf van diverse releases. Neu, Kraftwerk, Cluster, Klaus Schulze, Harmonia, Tangerine Dream en vele anderen. Als ik in de platenzaak een opvallend verpakte release zie staan van een band die Elektronische Musik Aus Köln heet, begin ik te twijfelen. Lees meer
M.I.A. – Maya
Vanaf het moment dat ik haar eerste single Galang hoor, ben ik meer dan geïnteresseerd in wat M.I.A. allemaal oplevert. Haar composities staan bol van de maatschappijkritische teksten, die op het moment dat ze tot clips worden verwerkt nogal eens voor ophef zorgen. In combinatie met de diversiteit aan muziekstijlen die ze verwerkt op haar platen, weet ze me vanaf het begin te intrigeren. Lees meer
Arcade Fire – The Suburbs
Voor sommige albums moet je wat tijd nemen om ze tot je door te laten dringen. Dit geldt zeker voor The Suburbs van Arcade Fire. Hoewel het even heeft geduurd om een mening te vormen, is vanaf de eerste luisterbeurt duidelijk dat deze Canadese band wederom een dijk van een plaat heeft opgeleverd. Maar hoe moet je dit derde volwaardige album van hen nu duiden? Lees meer
Karen Elson – The Ghost Who Walks
Ik kan me voorstellen dat Arno Hintjens een fan van Karen Elson wordt, als hij haar eerste album The Ghost Who Walks hoort. Alhoewel hij zijn roots vooral heeft in de Rhythm And Blues en zij meer geïnspireerd is door Americana, Country en Folk, hoor ik op haar album met enige regelmaat intro’s voorbijkomen die niet zouden misstaan op een toekomstige plaat van onze Belgische troubadour. Lees meer