Naast de kleine zaal heeft 013 een nog kleinere zaal. In Stage01 staat vanavond het optreden van iLiKETRAiNS gepland. Waar ze vorig jaar in Geleen voor ruim honderd man spelen, blijken deze avond slechts vijftig mensen de moeite te hebben genomen om naar Tilburg af te reizen. Ondanks dat, heeft de band er zin in en schotelen ze de aanwezigen een mooie dwarsdoorsnede voor uit hun oeuvre. Lees meer
Post War Glamour Girls – 20130515
Alhoewel ik nooit zit te wachten op voorprogramma’s, ben ik op voorhand erg benieuwd naar het optreden van Post War Glamour Girls. Op grond van filmpjes op YouTube zou deze band wel eens kunnen zorgen voor een mooie inleiding op het uiteindelijke optreden van iLiKETRAiNS. De band komt uit Leeds en trapt geweldig af met een nummer dat me weer terugbrengt in de jeugdhonken van vroeger, waar ik de Post-Punk ontdek en later bands als Piu Piu en Sammie America’s MAM zie optreden. Lees meer
Holy Esque
Aangezien er enorm veel mooie muziek wordt gereleased, kun je niet overal als de kippen bij zijn. Dit geldt bijvoorbeeld voor het debuut van Holy Esque uit Glasgow. Hun eerste, titelloze EP is al ruim een jaar geleden uitgebracht. Wat meteen opvalt, is de schuurderige stem van Pat Hynes. Aangevuld met flink wat vibrato hebben zijn vocalen wel iets weg van Feargal Sharkey die een cover van Rod Stewart zingt. Lees meer
British Sea Power – Machineries Of Joy
British Sea Power krijgt voor het eerst voet aan de grond in Nederland door tien jaar geleden het voorprogramma van Interpol te verzorgen. Vlak na de release van het debuut The Decline Of British Sea Power. In oorsprong leveren ze vooral puntige Rock met de wortels stevig verankerd in de Post-Punk. In de loop der jaren komen daar ook wat meer ingetogen composities bij. Lees meer
Girls Names – The New Life
The New Life is het tweede album van Girls Names uit Belfast. Het debuut Dead To Me mengt Garage Rock met elementen uit de Post-Punk en de Pop. Deze opvolger gaat veel meer richting Post-Punk, waarin bouwstenen uit de Gothic zijn geïntegreerd. Als je beide schijven met elkaar vergelijkt, lijkt het alsof ze zichzelf opnieuw uitgevonden hebben. Lees meer
Savages – Husbands
Om een of andere reden menen de media iedere nieuwe band in het genre van de Post-Punk Steeds te moeten vergelijken met Joy Division. Dit lot treft ook het Britse Savages. Op Wikipedia worden ze zelfs de All Girl Joy Division genoemd, omdat de band uit alleen maar dames bestaat. Met alle respect voor hun pionierende voorgangers. Lees meer
The XX – Coexist
Na een overweldigend debuut wordt er door de pers vaak gesproken over het moeilijke tweede album. Daar heeft The XX met Coexist geen last van. De intrigerende, minimalistische muziek met de onderkoelde zang van Romy Madly Croft en Oliver Sim, aangevuld met de subtiele keyboards, samples en beats van Jamie Smith, is volwassen geworden. Lees meer
Bloc Party – Four
Wat zijn we in 2005 met zijn allen enthousiast over het debuut Silent Alarm van Bloc Party. Verfrissende Post-Punk die doet denken aan de hoogtijdagen van Gang Of Four. Op opvolger Weekend In The City wordt de onstuimigheid van het debuut iets beteugeld, maar wel volwassen. Vervolgens slaan ze de plank goed mis met Intimacy. Lees meer
Maxïmo Park – The National Health
Alhoewel ik tot nu toe blind al hun albums koop, weet ik diep van binnen dat het nooit meer zo mooi zal worden als het indrukwekkende debuut A Certain Trigger. Een topper gedurende het hoogtepunt van de revival van de Post-Punk en de New Wave, waarmee de band uit Newcastle zich meteen op de kaart zet. Lees meer
Agent Side Grinder – Hardware
Gooi Depeche Mode, Kraftwerk en Joy Division in de blender, voeg er de donkere zang van Peter Murphy aan toe en je hebt een idee van wat je te wachten staat op het derde album van het Zweedse Agent Side Grinder. Alsof we in een tijdmachine zijn gestapt en terugreizen naar de donkere jaren tachtig. Lees meer