Daughter baart in 2011 opzien met de release van The Wild Youth. Op dat moment alweer de derde EP die ze uitbrengen en een van de voorproefjes op hun uiteindelijke debuut If You Leave. Doordat hun nummers vervolgens worden gebruikt voor reclames en zelfs langskomen in bekende TV-series, groeit de aanhang langzaam maar zeker. Lees meer
Amplifier – Echo Street
Twee jaar geleden brengt Amplifier geheel in eigen beheer het alom geprezen The Octopus uit. Ondertussen heeft deze band uit Manchester een plek gevonden bij het befaamde Kscope. Het label waar ook Anathema, Porcupine Tree en Pineapple Thief resideren. Oorspronkelijk zou de vorige plaat opgevolgd worden door Mystoria. De band heeft besloten om de opnames voor dat album verder te financieren door eerst Echo Street uit te brengen. Lees meer
IAMX – 20130329
Vorig jaar staat in het teken van de ontdekking van IAMX. Vanavond treedt hij op in Podium Gigant te Apeldoorn. Het enige concert in Nederland tijdens deze tour. Niet helemaal uitverkocht, maar wel lekker druk. Het laagje dramatiek in de muziek wordt extra benadrukt door de make-up en de kleding van de bandleden. Passend bij de vleugjes Dark Wave die ze in hun muziek verwerken. Lees meer
Kashmir – E.A.R.
Opener Blood Beech maakt het meteen duidelijk. Het nieuwe album E.A.R. van Kashmir is een beauty. Deze band uit Denemarken demonstreert al enkele jaren dat ze het in zich hebben om te blijven groeien. Iedere release wordt beter en consistenter, met als voorlopige hoogtepunt Trespassers uit 2010. Op E.A.R. leggen ze de lat opnieuw een stukje hoger. Lees meer
Depeche Mode – Delta Machine
Vanaf de eerste release ben ik liefhebber van Depeche Mode en groei ik mee met de stijlwisselingen die ze in de loop der jaren introduceren. Van pure Synth Pop naar Elektro om uiteindelijk, door de toevoeging van gitaren en drums, een mooie balans te vinden tussen analoge en digitale instrumenten. Hun vorige plaat Sounds Of The Universe is een twijfelgeval. Lees meer
Sigur Rós – Brennisteinn
Nog geen jaar na de release van Valtari komt Sigur Rós met een nieuwe EP. Brennisteinn. Als voorproefje op Kveiku dat op 17 juni zal verschijnen. Velen vinden hun vorige plaat dodelijk saai, omdat ze de kaders van de Post-Rock hebben ingewisseld voor structuren die regelrecht uit de Ambient lijken te komen. Door Sigur Rós in het hokje van de Post-Rock te positioneren, doe je de heren uit IJsland tekort. Lees meer
Low – The Invisible Way
Low bestaat twintig jaar en viert dat met de release van hun tiende schijf. Verwacht geen uitgelaten feestje van hen die eigenhandig de Slowcore hebben uitgevonden. Na twee albums geëxperimenteerd te hebben met elektronika en afwijkende ritmes, begeven ze zich sinds C’mon weer op het oorspronkelijke muzikale pad. The Invisible Way zet die lijn voort, maar is in zijn geheel meer ingetogen. Lees meer
IAMX – The Unified Field
Voor degenen die enorm genoten hebben van de albums Volatile Times en Kingdome Of Welcome Addiction, is er weinig aan de hand als het om de vijfde release van IAMX gaat. The Unified Field gaat verder waar de vorige platen zijn opgehouden. Vanaf het begin word je weer bij de lurven gevat door die heerlijke mix van Elektro en Pop. Lees meer
Vangelis – Rapsodies
O Gliki Mou Ear wordt in Griekenland gezongen op Witte Donderdag. Volgens de overlevering gaat het hier om de klaagzang van Maria op het moment dat ze voor het eerst de dode Jezus ziet. Op Rapsodies uit 1986 legt Vangelis zijn interpretatie van deze hymne vast. De muziek van Vangelis wordt nogal eens verafschuwd. Lees meer
Pien Feith – Tough Love
Het debuut Dance On Time van de Nederlandse zangeres Pien Feith wordt twee jaar geleden door de critici de hemel in geprezen. Terecht. Vanwege de unieke mix van Indie, Pop, Elektro en haar soulvolle stem. Op Tough Love wordt vooral de elektronische kant van haar muziek verder verkend en presenteert ze haar fijnzinnigheid op een iets toegankelijkere manier. Lees meer