Het komt zelden voor dat ik echt geraakt word door het overlijden van een muzikant. Daarvoor is de afstand toch vaak te groot. De eerste keer dat ik gegrepen word door de dood van een artiest is als Adrian Borland van The Sound zelfmoord pleegt. Zojuist lees ik het bericht op Facebook dat Mick Karn zijn strijd tegen kanker verloren heeft.

Lees meer

Gisteren is de Poolse componist Henryk Górecki overleden. Ondanks mijn interesse voor moderne klassieke muziek, ontdek ik hem pas in 1996. En dat allemaal dankzij de Britse band Lamb. Onder de indruk van zijn Symphony Of Sorrowful Songs, schrijft zangeres Lou Rhodes het nummer Górecki. Alleen al door de zeldzaam mooie openingszin, maakt het een enorme indruk op me.

Lees meer

Vorig jaar, tijdens de zomervakantie, overlijdt Les Paul. Als bezitter van een naar hem genoemd instrument, vind ik het achteraf nog steeds jammer dat ik voor hem geen In Memoriam heb geschreven op deze website. Na terugkomst lijkt het echter een beetje mosterd na de maaltijd. Ook dit jaar weer wat sterfgevallen tijdens het zomerreces.

Lees meer

Soms lijkt het alsof een album voorbestemd is om je levenspad te kruisen. Zo voelt het in ieder geval op het moment dat Type O Negative in 1996 October Rust uitbrengt. De plaat past perfect bij de aantredende herfst en mijn gemoedstoestand. De periode van vallende blaadjes en de kortende dagen. Het moment dat je langzaam maar zeker definitief afscheid neemt van de zomer.

Lees meer

Zou Johnny Rotten blij zijn met het bericht dat Malcolm McLaren, de oud-manager van The Sex Pistols, is overleden? Als je hem te keer hoorde gaan over McLaren en hoe hij de band financieel belazerd had, zou je haast zeggen van wel. Ik heb er geen mening over en weet eigenlijk maar weinig van de mans kwaliteiten als manager.

Lees meer

It’s A Wonderful Life, zingt Mark Linkous van Sparklehorse op de gelijknamige release van tien jaar geleden. Het nummer klinkt alsof je op een zonovergoten ochtend de gordijnen opzijschuift. Door het geopende raam hoor je de eerste geluiden die de natuur produceert om de stilte van de nacht te doorbreken. Je slaap uit de ogen vegend, kijk je met knipperende ogen naar buiten.

Lees meer

Hij loopt naar de kamer waar hij al zijn vinyl heeft staan en zoekt naar het singletje My Sharona van The Knack. Na enig geblader, herkent hij de hoes. Hij weet nog goed dat hij als jonge puber nogal onder de indruk was van de afbeelding. De dame nog eens goed observerend, pakt hij de plaat om ondertussen de installatie aan te zetten.

Lees meer

Aan de platenspeler mag ik niet komen. Dat is het terrein van mijn vader. Pas als hij vertrekt, mijn moeder achterlatend met de restanten van ooit een gezamenlijke muziekverzameling, mag ik zelf plaatjes draaien. Omdat ik nog geen eigen collectie heb, ga ik op ontdekkingsreis door wat overgebleven is. Het zelf mogen draaien van al die singles en LP’s is spannend genoeg om me uren te vermaken.

Lees meer

Terwijl heel de wereld op zijn kop staat vanwege het overlijden van Michael Jackson, lees ik op de nieuwspagina van iO Pages dat John Mayhew eerder dit jaar is overleden. Mayhew is de derde drummer van Genesis, die alleen op het tweede album van de band meespeelt. Op Trespass wordt echter wel voor het eerst de Genesis gepresenteerd die in de jaren erna wereldberoemd zou worden als een van de meest innovatieve vertegenwoordigers van de zogenoemde Progressive Rock.

Lees meer

Vanmorgen lees ik op Teletekst het bericht dat Pierre Beek na een kortstondig ziekbed is overleden aan de gevolgen van kanker. Die naam zal velen niet zo heel veel zeggen. Pierre was de zanger van Hank The Knife And The Jets, een band die een aantal jaren later wordt omgedoopt tot Hank The Knife And The Crazy Cats.

Lees meer