Als tiener ontdek ik Rush dankzij het integraal uitgezonden concert van hun optreden op Pinkpop in 1979. Sindsdien volg ik de band met meer dan gemiddelde interesse en worden al hun platen aangeschaft. Ook het materiaal van voor die periode wordt beluisterd en goed bevonden. In de loop der jaren bewonder ik vooral het feit dat ze niet blijven hangen in oude stramienen.

Lees meer

Terwijl ik de berichten op social media doorneem, komt er een post van Matt Johnson van The The voorbij. Mark Hollis van Talk Talk is overleden op 64-jarige leeftijd. In shock ga ik op zoek naar bevestiging. In eerste instantie vind ik die niet, maar al gauw zie ik een officieel bericht vanuit de familie.

Lees meer

De lijst met hen die ons ontvielen dit jaar, was blijkbaar nog niet lang genoeg. David Bowie, Prince, Keith Emerson, Leonard Cohen en noem ze allemaal maar op. Zojuist krijg ik een melding op mijn telefoon dat Rick Parfitt van Status Quo is overleden. Medisch gezien niet verrassend. De man heeft in de loop der tijd een aantal zware hartaanvallen en keelkanker overleefd en trad al een tijdje niet meer met de band op.

Lees meer

David Bowie zorgt ervoor dat mijn latent aanwezige interesse voor muziek definitief gewekt wordt. Vanaf het moment dat ik Fame hoor, ga ik voor het eerst serieus naar muziek luisteren. Mijn allereerste muzikale herinnering dateert echter uit een eerdere periode en is gekoppeld aan Leonard Cohen. In de jaren zestig weet hij met zijn fijnzinnige composities vele huiskamers binnen te dringen.

Lees meer

Op diverse plekken op deze website heb ik Piotr Grudziński geroemd om zijn gitaarpartijen. Omdat ze zo lekker melodieus door de nummers van Riverside meanderen. Dankzij zijn aanpak is hij mede verantwoordelijk voor de brug die deze Poolse band weet te slaan tussen de Progressive Rock en de Progressive Metal. De afgelopen jaren zie ik ze drie keer live en iedere keer weer laten de heren zien hoe goed ze op elkaar zijn ingespeeld.

Lees meer

Ik zit nog wat slaperig in de trein, als er een melding op mijn smartphone binnenkomt. David Bowie is overleden. Een mededeling die bij mij inslaat als een bom. De man die recentelijk nog een nieuw album uitbrengt, is niet meer. Het voelt onwaarschijnlijk. Blackstar ligt namelijk nog onbeluisterd op me te wachten bij de platenzaak.

Lees meer

Vandaag verneem ik het trieste nieuws dat Chris Squire is overleden op 67-jarige leeftijd. De bassist van Yes. De enige van alle leden die altijd deel heeft uitgemaakt van de band. Ondanks de vele bezettingswisselingen. Er zijn varianten van Yes geweest zonder Jon Anderson, zonder Rick Wakeman en zonder Steve Howe, maar Chris Squire is er als founding member altijd bij.

Lees meer

Muziek loopt als een rode draad door mijn leven. De eerste muziekervaring die ik me herinner, is het moment dat ik Guantanamera van The Sandpipers hoor. Als klein jochie zit ik bij de bandrecorder van mijn vader de klanken mee te blèren. Door mijn interesse voor muziek, ben ik ook van jongs af aan geïntereseerd in platenkasten.

Lees meer

De tweet die het overlijden van Edgar Froese meldt, staat er wat verloren bij. Hier en daar is er een muziekliefhebber die hem eert, maar Froese is geen trending topic. En dat terwijl hij enorm veel betekend heeft voor de elektronische muziek. Toegegeven. De laatste jaren zijn vele liefhebbers hem kwijtgeraakt. Zijn onhebbelijke gewoonte om bij re-issues het materiaal opnieuw te bewerken, wordt hem niet altijd in dank afgenomen.

Lees meer

In mijn timeline lees ik een bericht dat Luc de Vos is overleden. Ik schrik me rot. Eerst hoop ik nog dat het een hoax is. Een soort van misplaatste grap. Als vervolgens De Morgen het ook bevestigt, lijkt het echt waar te zijn. Luc de Vos is niet meer. Vreemd om in de verleden tijd over hem te moeten gaan spreken.

Lees meer