Vier jaar geleden brengt Julien Baker uit Memphis haar eerste plaat uit. Het zijn allemaal nummers die ze niet geschikt vindt voor de band Forrister, waar ze op dat moment nog deel van uitmaakt. Daarvoor zijn de liedjes te persoonlijk en te intiem. Handelend over de strijd die ze voert tegen haar demonen. Met bescheiden middelen gemaakt en in eerste instantie gepubliceerd via Bandcamp. Lees meer
Crows Labyrinth – All Will Perish
Ambient. Niet een genre waar iedereen meteen enthousiast van wordt. Vaak bestempeld als achtergrondmuziek. Toch valt er binnen deze muziekstroming veel te ontdekken en zijn er zelfs in de loop van de tijd diverse subgenres ontstaan. Naast grote namen als Brian Eno en David Sylvian zijn er heel veel wat onbekendere artiesten die de grenzen van het genre steeds verder op weten te rekken. Lees meer
Good Weather For An Airstrike – Zones
Tom Honey brengt als Good Weather For An Airstrike sinds 2009 met enige regelmaat albums uit. Uitblinkend in minimalisme en introspectiviteit, waardoor hij vaak in de hoek van de Ambient geplaatst wordt. Dat dat niet altijd terecht is, bewijst hij met zowel Underneath The Stars als A Sence Of Uncertainty. Het onlangs uitgebrachte Zones brengt hem terug bij de basis. Lees meer
Jóhann Jóhannsson – Retrospective I
Jóhann Jóhannson groeit in de loop der jaren uit tot een fenomeen binnen het genre van de moderne klassieke muziek. Tegelijkertijd wordt hij een veelgevraagd componist voor het leveren van soundtracks, omdat hij op unieke wijze klassieke elementen weet te combineren met elektronika. Schijnbare tegenstellingen die dankzij zijn synthese uitgroeien tot een imponerend geheel. Lees meer
Herbert Grönemeyer – Tumult
In de tijd van VARA’s Verrukkelijke Vijftien krijgt Herbert Grönemeyer in Nederland voor het eerst vaste grond aan de voeten. Zijn single Flugzeuge Im Bauch bevindt zich wekenlang rondom de tiende plek in de lijst. Het kost nog heel wat moeite om het plaatje te pakken te krijgen, maar hier begint uiteindelijk het volgen van de verrichtingen van deze Duitse troubadour. Lees meer
Exit North – Book Of Romance and Dust
Steve Jansen komt sinds het uiteenvallen van Japan met enige regelmaat met nieuw materiaal. In diverse samenwerkingsverbanden. In 2007 brengt hij Slope uit. Inclusief vocale bijdragen van David Sylvian en Anja Garbarek. Aan de gelimiteerde editie is het prachtige Sow The Salt toegevoegd. Het resultaat van de eerste samenwerking met Thomas Feiner; de Zweedse bariton die je zou kunnen kennen van Anywhen. Lees meer
Ryuichi Sakamoto – Async Remodels
Het oog in oog staan met zijn eigen sterfelijkheid, leidt ruim een jaar geleden tot een van Ryuichi Sakamoto’s beste releases. Async. Treffend pianospel en mistige soundscapes, waarin minimalisme en melodie elkaar ontmoeten. Aangevuld met repetitieve elementen, die een voorzichtig ritme aangeven. De ideale basis voor een nieuwe verkenning. Artiesten waar Sakamoto al eerder mee heeft samengewerkt, herinterpreteren op Async Remodels zijn materiaal. Lees meer
Ryuichi Sakamoto – Three
Ryuichi Sakamoto manoeuvreert al sinds jaar en dag tussen de scheidslijnen van Avantgarde, Elektro, Klassiek en Pop. De afgelopen periode lijkt hij terug te keren naar de basis van al zijn composities. De piano. Na eerst de Elektro van Alva Noto opgesierd te hebben met verstilde en trefzekere aanslagen op piano, tourt hij drie jaar geleden door Europa met Jaques Morelenbaum op cello en Judy Kang op viool. Lees meer
Sinistro – Sangue Cássia
Ik zie slechts de laatste minuten van Sinistro’s optreden in het voorprogramma van Paradise Lost, maar die maken een enorme indruk. Op een basis van loodzware gitaarmuren weet frontvrouw Patricia Andrade, met haar in het Portugees gezongen vocalen, het publiek bijna te hypnotiseren. Na het optreden koop ik het album Sementè om uiteindelijk ook het debuut Citade te bestellen. Lees meer
Frank Vander linden – Nachtwerk
Om een of andere reden is de grens tussen België en Nederland nog steeds een enorme barrière voor muzikanten. Vooral als het gaat om hen die in het Nederlands zingen. Noordkaap en Gorki trekken volle zalen in België, maar breken nooit echt door in Nederland. Idem geldt voor De Mens. De band speelt op Rock Werchter en op Marktrock te Leuven voor duizenden mensen. Lees meer