Ik zie slechts de laatste minuten van Sinistro’s optreden in het voorprogramma van Paradise Lost, maar die maken een enorme indruk. Op een basis van loodzware gitaarmuren weet frontvrouw Patricia Andrade, met haar in het Portugees gezongen vocalen, het publiek bijna te hypnotiseren. Na het optreden koop ik het album Sementè om uiteindelijk ook het debuut Citade te bestellen. Lees meer
Frank Vander linden – Nachtwerk
Om een of andere reden is de grens tussen België en Nederland nog steeds een enorme barrière voor muzikanten. Vooral als het gaat om hen die in het Nederlands zingen. Noordkaap en Gorki trekken volle zalen in België, maar breken nooit echt door in Nederland. Idem geldt voor De Mens. De band speelt op Rock Werchter en op Marktrock te Leuven voor duizenden mensen. Lees meer
Hildegard Knef – Für Mich Soll’s Rote Rosen Regnen
Tijdens mijn jeugd verblijf ik tijdens de kerstdagen regelmatig bij mijn oom en tante in Duitsland. Daardoor kom ik zowel via radio als televisie in aanraking met Duitse muziek. We hebben het hier over de tijd dat de beelden slechts via de antenne de woonkamer binnenkomen. Hierdoor kijken we veel naar Duitse televisieseries. In die tijd leer ik ook het muziekblad Bravo kennen. Lees meer
Andy Summers – Triboluminescence
Iedereen kent Andy Summers als de gitarist van The Police. Dat hij daarnaast ook al jaren eigen materiaal uitbrengt, is minder bekend. Hij debuteert als solist als hij nog deel uitmaakt van The Police. Met Behind My Camel op Zenyatta Mondatta. Twee jaar later brengt hij samen met Robert Fripp I Advance Masked uit. Lees meer
Killing Joke – The Singles Collection
Killing Joke wordt in 1979 opgericht door Jaz Coleman in de hoogtijdagen van de Post-Punk, waarbij de band in de beginjaren wat meer naar de Punk neigt dan naar de New Wave. Vooral door het hoge tempo dat in de composities wordt verwerkt. Luister maar eens naar Birds Of A Feather en hoor waar Green Day de mosterd vandaan haalt. Lees meer
Edgar Froese – Solo 1974-1983
Edgar Froese is als pionier in het genre van de elektronische muziek vooral bekend vanwege zijn werk met Tangerine Dream. In de hoogtijdagen van de band brengt hij regelmatig materiaal onder zijn eigen naam uit. Een selectie hiervan wordt bij de intrede van de Compact Disc al eens opnieuw uitgebracht. Deze eenmalige re-issues zijn al snel slecht verkrijgbaar. Lees meer
Tamino – Tamino
Als ik de platenzaak binnenloop, weet hij meteen mijn aandacht te trekken. Enigszins somber kijkt hij me vanaf de hoes aan. Met een mysterieuze blik. Tamino. Afkomstig uit Antwerpen. Zoon van een Egyptische vader en een Belgische moeder. Als ik aan de platenboer vraag wat voor een muziek hij maakt, krijg ik te horen dat onze zuiderburen het al hebben over de Belgische Jeff Buckley. Lees meer
Lyenn – Slow Healer
Acht jaar geleden debuteert Lyenn met The Jollity Of My Boon Companion. Twee jaar later gevolgd door de EP Vowels Fade First. In 2016 jaar brengt hij Slow Healer uit. Een plaat waarop hij zijn zoektocht naar ultieme subtiliteit en ingetogenheid verder verkent. Mede ingegeven door ingrijpende gebeurtenissen in de persoonlijke sfeer. Daardoor is het een album geworden, dat wat tijd nodig heeft om te rijpen. Lees meer
Whipping Boy – Heartworm
Op een vrijdagavond in het najaar van 1995 lees ik de recensies van nieuwe platen. Tussen de stortvloed van nieuwe releases valt er een op. Heartworm van Whipping Boy. Ondanks het feit dat ik nog nooit van de band heb gehoord, blijkt uit de tekst dat dit weleens een heel mooi album zou kunnen zijn. Lees meer
Ryuichi Sakamoto – Async
Ryuichi Sakamoto opereert ondertussen al een aantal decennia op het snijvlak van Pop, Avantgarde, Ambient en Elektro. Daarnaast is hij door de jaren heen verantwoordelijk voor diverse soundtracks zoals The Sheltering Sky, Merry Christmas Mr. Lawrence en vele anderen. Het nieuws dat Sakamoto zijn activiteiten op een laag pitje zet omdat er keelkanker bij hem is geconstateerd, slaat drie jaar geleden in als een bom. Lees meer