Chantal Acda weet niet alleen indruk te maken met haar activiteiten in bands als Sleepingdog, Nu Nog Even Niet en Isbells. Ook solo brengt ze de laatste jaren haar eigen platen uit. Steevast zoekt ze dan de samenwerking met collega’s. Veelal met muzikanten die het geheel dat ze voor ogen heeft extra weten te verrijken. Lees meer
Austra – Future Politics
Na amper een minuut weet je dat het met de nieuwe plaat van Austra wel goed zit. In een stemmig begin neemt frontvrouw Katie Stelmanis de volle ruimte om haar handelsmerk in de etalage te zetten. Met haar vocalen voegt de klassiek geschoolde Stelmanis continu een indringende melodie toe aan een fundament van synthesizers en sequencers. Lees meer
Peter Baumann – Machines Of Desire
Na van 1971 tot 1977 lid te zijn geweest van Tangerine Dream, stort Peter Baumann zich in eerste instantie op het releasen van solomateriaal om zich vervolgens te focussen op het produceren van platen. Uiteindelijk leidt dit tot de oprichting van Private Records. Een label waar Tangerine Dream later Melrose uitbrengt. Groot is de verrassing als hij drie jaar geleden aankondigt dat hij bezig is met het opnemen van een nieuwe plaat. Lees meer
Mike Oldfield – Return To Ommadawn
Het recyclen van oud materiaal en het voortborduren op oude successen. Menig muziekliefhebber zit er niet op te wachten. Mike Oldfield maakt in 1973 indruk met het instrumentale Tubular Bells. De eerste release bij Virgin van Richard Branson. Oldfield speelt alle instrumenten zelf en weet elementen uit de Symfo en de Folk te vermengen tot een unieke stijl. Lees meer
Brian Eno – Reflection
Op de eerste dag van 2017 brengt Brian Eno zijn nieuwe plaat Reflection uit. Vorig jaar voegt hij met The Ship nog nieuwe zijpaden toe aan het genre dat hij mede groot heeft gemaakt. Met Reflection gaat hij terug naar de oorsprong en geeft hij een passend vervolg op releases als Discreet Music, Neroli en Thursday Afternoon. Lees meer
The Rolling Stones – Blue & Lonesome
Het is 1981. Tattoo You wordt gereleased. De laatste keer dat ik enthousiast ben over een plaat van The Rolling Stones. Bijna twee decennia later kan Bridges To Babylon me nog wel bekoren. Daarna schudt alleen de re-issue van Some Girls me nog wakker. De aankondiging van Blue & Lonesome zorgt er in eerste instantie niet voor dat mijn hart sneller gaat kloppen. Lees meer
Hildur Gudnadóttir – Without Sinking
Hildur Gudnadóttir is een IJslandse celliste die in eerste instantie opvalt dankzij bijdragen op releases van Jóhann Jóhannson, Múm en op The Knife’s opera Tomorrow In A Year. Solo timmert ze ook al een tijdje aan de weg. Without Sinking is zeven jaar geleden haar tweede plaat. De cello staat centraal in haar werk. Lees meer
Unterwelten
Unterwelten is voor mij tot enige weken geleden een onbekende naam. Via Google kom ik erachter dat Michiel Flamman achter Unterwelten zit. Flamman heeft al een heel muzikaal leven achter de rug met de bands Perkin en Solo als hij vier jaar geleden naar Berlijn vertrekt. Daar gaat hij op zoek naar nieuwe uitdagingen en doet hij inspiratie op voor een nieuw project dat uiteindelijk als Unterwelten wordt uitgebracht. Lees meer
IAMX – Everything Is Burning
Deze week verschijnt Everything Is Burning van IAMX. Een addendum op het vorig jaar uitgebrachte Metanoia. De nummers zijn in dezelfde periode geschreven, maar komen uiteindelijk toch niet op de plaat terecht. Om fris te kunnen starten met het volgende hoofdstuk, besluit Chris Corner deze composities nu alsnog uit te brengen. Everything is Burning bevat twee schijven. Lees meer
Jan Swerts – Weg
There’s comfort in melancholy. Een citaat van Joni Mitchell dat in een paar woorden Weg van Jan Swerts samenvat. Swerts is een klassiek geschoolde pianist uit België, die zes jaar geleden met Weg debuteert. Zijn soms raadselachtige, maar fraaie teksten verhalen over zijn eigen verleden. De herinneringen die achter hem liggen. Die weg zijn. Lees meer